We wilde er een dagje Antwerpen van maken en hadden de fietsen meegenomen, maar de regen verstoorde dit idee, vandaar dat we erg vroeg bij het restaurant aankwamen wat geen probleem was. Gelukkig is de keuken open vanaf 11:30. We kregen een tafeltje aan het raam met uitzicht op de botanische tuin. We bestelde een droge witte als aperitief, de keuze viel op de Riesling uit Australie van Rocky Gully, Frankland River regio. Mooi zacht, mineralig met subtiel fruit en toets van petrol. Hierbij werd de borrelhap uitgeserveerd, hartig bladerdeeg met sesam. De kaart werd aangereikt, we hadden een iets meer aangepaste verwacht, de desserts kwamen alle bekend voor. De producten uit de zee zijn veelal vervangen door vlees, jammer. Daar de gangen behoorlijk geproportioneerd zijn besloten we ze te delen en hebben we onze keuzes samen bepaald.

Het broodgarnituur bestond uit lauwwarme broodjes wit en bruin met een schijf boerenboter van de Lindenhof en in schaaltjes grove peper en zeezout.
De eerste amuse was langzaam gegaarde zalm waarop aardappelkrokant, een paar druppels wasabi en wat pindasaus, een combinatie die je niet snel verwacht maar die erg lekker was. De zalm was nog lekker sappig en mooi rood en het groene blaadje had een anijssmaak. De wijn paste prima bij de rijke zalm.

De tweede amuse was van maatjesharing met komkommer bereidingen en twee cilindertjes ganzenlever in krokant jasje. Erbij nog een kleine quenelle met fruitige smaak, druppels met basilicum en ter decoratie nog een wit bloemetje. De ganzenlever was lekker hartig en het krokant gaf een mooie mondbeleving. De haring was mild en de komkommer gaf hem een prima bite. Een mooie amuse die de mond prima op smaak heeft gebracht.

We kiezen een Spaanse Rueda van oude stokken Verdejo met mooie fruitigheid en bloemig aroma voor de eerste gang. De suggestie van Roger, een mooi stuk op de huid gebakken kabeljauw met quenelles aardappelpuree, bereiding van gekookt ei en op de kabeljauw een krokant met cressjes en schijfjes ei. Onder de kabeljauw vinden we nog grijze garnalen en een mooie fruitige hollandaisesaus. Alle accessoires zorgen ervoor dat het genieten is tot het einde. (9.2)

Voor het vlees de D.O. Mentrida uit Spanje, een blend van Garnacha, Syrah, Cabernet en Merlot. Een volle krachtige wijn met soepele tannines. Op het bord drie bereidingen van lam, langzaam gegaarde schouder met een hart van zwezerik, een pitabroodje met lam, twee stukken buikspek en een rechthoekig plaatje gebakken zwoerd. Geserveerd met lente groenten, quenelles aardappelpuree en een milde zoetige saus van het lam met toetsen van curry. De schouder was super mals met een subtiele lam smaak. De saus was uit de kunst, niet zo geconcentreerd maar super op smaak. Het zwoerdje was mooi krokant en apart. De lam in het pita broodje had iets mint meegekregen en zo raak je niet uitgeproefd. De wijn leek eerst wat te krachtig maar bleek een mooie begeleider. (9.3)

De eerste dessertwijn was de Elyseum van Quady gemaakt van black Muscat die normaal het rode fruit begeleid. Nu de chocolade van Twins, een bereiding van “Choau” van Amedei uit Italië met toetsen van yuzu, crème van Kalamansi en chocolade ijs. Een wonderschone presentatie die indruk maakt. Met voor de mond krokant, spons, ijs luchtig, rijk en vettig. Een helemaal uit ontwikkelde creatie met mooie chocolade smaken die hier en daar met zout nog extra geboost wordt. De wijn geeft met zijn roodfruit een mooi contrast en aanvulling. (9,5)

De tweede dessertwijn komt uit Australië, de Muscat van Chambers Rosewood, de begeleider voor chocolade maar nu voor de Tiramisu in de stijl van Het Gebaar. Ook nu is de presentatie weer een lust voor het oog. Een lange romige balk met mascarpone ondervuld met cake, erop krokante chocolade en gevulde macarons met toets van koffie en quenelle met luchtige pure chocolade. Ernaast gezouten chocolade kruim, een langgerekte gelei van koffie met room en nog koffie ijs. Mooie smaken die prima met de wijn combineren, de wijn wordt wel wat alcoholischer naarmate hij warmer wordt. (9,3)

De bediening was prima en doordat het volzet was in behoorlijke getallen aanwezig. We hadden ook niet telkens dezelfde aan tafel maar ze waren alle bezig om het de gasten naar de zin te maken. Ook Cindy van Damme (Maître) kwam een paar maal aan tafel, leuk.

Prijs kwaliteit is prima, we waren totaal iets minder dan 150,- kwijt en we hebben het gevoel toch een vier gangen lunch te mogen genieten.

Heerlijk geluncht in dit peperkoekenhuisje in de Botanische Tuin van Antwerpen. Werkelijk prachtige gerechten, dus we keren er zeker terug.

Hotspot in Antwerpen. Een week van tevoren reserveren voor een doordeweekse lunch is te laat, je hebt wel de mogelijkheid om voor een later tijdstip te reserveren.
Het restaurant bevind zich in een monumentaal pand aan de rand van een plantentuin in het centrum op loopafstand van het station. Je kunt er met de auto in de buurt parkeren maar een navigatiesysteem is aan te bevelen met al het eenrichtingsverkeer.

Het restaurant is romantisch ingericht en verdeeld in twee gedeeltes met centraal een grote bar. Pasteltinten, houten vloer en lambrisering, een grote schouw met een grote spiegel erboven, behang met brede banden en enkele fotolijstjes aan de muur. Daar de ruimte beperkt is, is er efficiënt met de ruimte omgesprongen.

Bij binnenkomst door het smalle gangetje en het gordijntje werden we snel door Cindy de Maitre opgemerkt. Onze jassen werden aangenomen en we kregen een tafeltje bij de bar. Het was voor mijn gevoel een tweepersoons tafel maar hij was toch voor drie personen met wit linnen gedekt. We namen plaats in onze rieten stoel en bestelde het aperitief, er werden verschillende mogelijkheden aangeboden en ik ging voor een glas witte wijn. Ik koos de Australische Riesling van het huis Rocky Gully, een schot in de roos en de lekkerste van de middag. Een elegante vette wijn die mooi aan het glas blijft hangen en in de neus en mond een lichte toets van petroleum heeft. De kaart werd gepresenteerd en hierbij kregen we uitleg over de suggestie van Roger. Er is geen kant en klaar menu te kiezen maar je krijgt volop de tijd om rustig van de kaart te kiezen. Er zijn twee gerechten die je als voorgerecht kunt nemen, zes gecombineerde voor-hoofdgerechten, vijf desserts en een kaasplank. Een aantal wijnen gaan per glas, 3 witte, 2 rode en 2 dessertwijnen. Na zo'n vijftig minuten komen de gerechten uit de keuken, allemaal erg mooie presentaties.

De knabbels kwamen op tafel en voordat ik een foto kon maken was er al van gesnoept. Subtiel gekruide bladerdeeg hapjes. Hierna kwam een schaaltje met diverse krokant gebakken broodjes met een schijf roomboter, peper en zout op een schaaltje die je met de vingers kunt doceren.
De waterglazen zijn apart, speciaal ontworpen. Ze hebben de vorm van een wijnglas maar zijn zonder steel, gemaakt van stevig aardewerk zodat het water langer koel blijft. Ze vallen niet bij iedereen in de smaak.


We bestellen de wijntjes per glas en ik kies voor het hoofdgerecht de Spaanse Rueda van Javier Sanz gemaakt van 100% Verdejo. Een rijk geparfumeerde aroma van mooie lente bloesem komt uit het glas, de smaak is zuiver, elegant met fijne fruittonen.
Ik heb gekozen voor de Sole Meuniere, meuniere bereiding van tongfilet gecombineerd met Oosterschelde paling en gemarineerde makreel. Geserveerd met handgerolde couscous en crème van groene curry. De tong had geen jasje en smaakte top, de garnalen die erop lagen hadden wel een jasje, droog knapperig gebakken. De couscous was met yuzu op smaak gebracht, de glibberige kleine balletjes geven een mooi mondgevoel en de zuren zijn aangenaam. De quenelle mousse van makreel smaakte subtiel en verfijnt. De gemarineerd makreel had een subtiel zuurtje en de paling was in kleine frietjes gesneden. Op een apart schaaltje de Hollandaise saus op basis van champagne een heerlijke saus met mooie zuren. De wijn kon het maar amper bolwerken door de fruitigheid die in enkele bereidingen was gebruikt maar combineerde mooi en was zeker door het bouquet een mooie aanvulling op het gerecht. (

Er was nog wat fout gegaan met de frietjes, doordat de tafel klein was en we de kaart onvoldoende bestudeerd was heb ik de frietjes van een tafelgenoot, die extreem lekker waren met een zalige mayo, ook genuttigd.

Voor het dessert bestel ik Chamber Rosewood Muscat uit Australie gemaakt van rode muscat druiven. De wijn heeft een lichte roodbruine kleur met hints van krenten en zoete besjes en in de mond een aangenaam bittertje dat mooi combineert met chocola. Mijn dessert, de Amani een bereiding van hazelnoot en citrusvruchten. De hazelnoot speelde een minder grote hoofdrol dan verwacht en was alleen in gemalen vorm aanwezig. Wel de drie quenelles van chocolademousse gemaakt van pure chocola met een wat lichtere vulling die werden vergezeld door bolletjes en toefjes die met citrusfruit op smaak zijn gebracht. Verrassend lekker. Verder nog twee servetringen van karamel en een aantal fijne koekjes en voor de mondbeleving stukjes spons. De combinatie met de wijn was prima.

Als afsluiter nog de espresso die wat minder krachtig was dan gewend, gepresenteerd op een dienblad werd deze vergezeld door een glaasje slagroom en twee koekjes.

De bediening bestaat uit zachtaardige dames die bijna onzichtbaar, vlekkeloos hun werk doen. Alles wat van tafel kan wordt zo veel mogelijk verwijderd, voor het dessert worden de broodkruimels van het linnen gehaald. Er is geen uitleg bij de wijnen en het eten, waardoor je een beetje het luxe bistro gevoel krijgt.
Tussen de gangen door kwam Rogier de Chef nog even aan tafel wat erg gezellig en informatief was.

Prijs kwaliteit is prima ondanks dat het toch een paar centen kost ca. 75,- pp. Samengevat kun je zeggen: Top zonder fratsen en franje.

Het restaurant ligt natuurlijk heel romantisch in een oud huis naast/in een kleine tuin. Er zijn twee geschakelde kamers waar een iets te groot aantal tafeltjes staat. Wij aten er op zaterdag middag (je kunt alleen lunchen, niet dineren hier) en dan kun je niet reserveren. Als je er even voor half twaalf bent vindt je nog wel een plekje maar kwart voor twaalf is al te laat. Het entree is erg klein en de vriendelijke maar jeugdige meisjes van de bediening lopen regelmatig met jassen te slepen tussen de tafeltjes door.Wij kregen een vierpersoonstafel midden in de vrij kleine kamer waarin nog twee vierpersoons tafels enkele driepersoons en enkele twee persoons tafeltjes stonden. Als je met meer mensen komt is het op zaterdag erg lastig een plek samen te vinden. Wij begonnen met een cocktail van de dag, een mojito bijgevuld met prikwijn. Erg aangenaam, de mojito werd er frisser en minder heftig door. Het gebaar serveert de lunch op een ruim bord waarop als het ware voor en hoofdgerecht gecombineerd samen gaan.Drie van de vier aan onze tafel namen het menu van de Chef; dat was vandaag een bord met een combi van gebakken verse coquilles,tartaartje van crab, geroosterd buikspek,en gelakte varkens wangetjes. Het werd verder opgeleukt met een pureetje van wortel,knolselder puree en aardappelpuree, alle peureetjes in kleine hoeveelheden uit de spuitzak.Verder nog een crumble onder de aardappel puree. het zag er luisterrijk uit. De smaak van de coquilles was uitstekend. Vier grote noten die vanbinnen nog mooi grijs glazig waren zodat ik denk dat ze nog maar kort hun schelp verlaten hadden, zoals het naar mijn mening hoort.De gelakte varkenswangetjes, een gerecht wat je in nederland zelden ziet, waren zacht als zijde; een topprestatie omdat ze nogal eens wat stevig kunnen zijn. Wij eten ze regelmatig in Frankrijk waar ze altijd in de supermarkt of op de markt liggen.Ik denk dat ze traag gegaard waren.Het buikspek was zacht als boter en met een krokant zwoerdje/vetrandje.Heerlijk.de pureetjes waren allemaal zalfachtig en zuiver van smaak.
Zelf nam ik een bord wat "Zwezerikken"heette.Zoals gehoopt en verwacht was het een combi met mooi gebakken zwezerik. verder werd het gecombinerd met dezelfde lekkernijen als bij het het menu van de dag nl. buikspek en gelakte varkenswangetjes. De crab en coquilles waren alleen door zwezerik vervangen. de opbouw was wat anders evenwel; meer op elkaar gestapeld en niet naast elkaar gerangschikt zoals bij het coquilles menu. dezelfde pureetjes versierden het bord. Ik vond deze combi overigens heerlijk. de zwezerik was wel ietsje "stoffig" maar het stoorde niet echt.Erbij werd bij mij een mooi donker bouillonnetje gegoten. Als toetje namen mijn mede gasten tiramisu en dame blanche; ik amani. Het laatste was een combi van hazelnoten en citrussmaken. het zag er werlkelijk heel mooi uit. Met bolletjes citrus sorbet en heel mooie chocolade/noten mousses. verder enkele grote dikke druppels met een zalige noot-achtige smaak; ze zagen er uit als iets gesmolten kievietseitjes. Ik kon niet helemaal thuis brengen welke noten melange erin verwerkt zat maar het was bijna ambrozijn zo lekker. Ook de andere toetjes waren zeer fraai opgemaakt en heerlijk van smaak.Het enige "nadeel" was dat de toetjes aan de grote kant waren.Het maakte dat de combi hoofdgerecht en toetje toch wat zwaar was.
De wijnkaart was niet heel ruim maar afdoende. Ik vond de prijzen van de wijnen wel wat aan de hoge kant. Wij kozen overigens slechts elk een glas wijn. de kwaliteit was redelijk.
Opvallend was wel dat de serveerster die toch maar enkele tafeltjes hoefde te overzien, bij beide gangen niet wist wie wat besteld had. Volgens mijn vrouw, die vele jaren restaurant houdster is geweest, een faux pas.
Het gebaar heeft dit jaar een michelin ster gekregen;
Al met al zeker verdiend wat betreft de kwaliteit van het eten; (een dikke acht), maar zeker niet wat betreft de bediening. En hoewel het restaurant heel romantisch is, vind ik toch dat de tafeltjes wel erg op elkaar gepropt staan wat nog wordt versterkt door het gebrek aan entree.Ik weet niet of dit op de andere dagen als je wel kunt reserveren ook zo is.
Maar zeker een restaurant wat ik iedereen kan aanraden.Ik zal zelf er met vrienden graag terugkomen. Het blijft heel speciaal en luxueus, zo lunchen.

Een heerlijk restaurant. Hoewel bomvol was het personeel attent, het eten voortreffelijk en wanneer je het nagerecht neemt, heb je meer dan voldoende gegeten. Voor de kleine eter is voor- en hoofdgerecht precies goed. De wijnkaart is dik in orde,

Op vrijdag 15 mei hebben wij genoten van een heerlijke lunch. Wat een smaaksensaties en een plaatjes om te zien! De variaties van Tonijn en Lamskroon en langzaam gegaarde Lamsbuik waren onze hoofdgerechten. Uiteraard hebben we ook een dessert genomen. De Petit de Luxe, 4 glaasjes gevuld met alle smaken en kleuren van alle desserts van de kaart. Volgens mijn man het lekkerste dessert ooit! Zelf heb ik de Violette gekozen. Combinaties van chocolade, frambozen en basilicum, dat klinkt zo eigenlijk te simpel. Kortom zeer de moeite waard om hier eens te gaan lunchen! De bediening was vriendelijk en attent.

Een hype in Antwerpen heb ik de indruk. Ooit begonnen als tearoom en al snel bekend omwille van de uitstekende 'café complet' met huisgemaakte snoeperijen, nu uitgebreid tot lunch-lounge met alleen hoofdschotels en desserts op de kaart. De hoofdschotels zijn degustatieporties aan hoofdschotelprijzen. Veel te duur dus! Om toch een beetje een gevulde maag te hebben was een dessert dus al bijna een must. Met een aperitiefje, een flesje wijn en koffie erbij werd het dus een dure lunch (55 euro pp), té duur voor wat het was.