En ineens... toen ik na een paar maanden weer eens vanuit het Hollandse in Antwerpen was... geen Angelot meer, verdwenen, de glazen serre waarin ik zoveel gelukzalige uren had doorgebracht totaal afgebroken... van binnen alles leeg en weg... Is dit het definitieve einde van een tijdperk of begint Den Angelot op een andere locatie van voren af aan? Wie het weet mag het zeggen. Plotseling is Antwerpen niet meer zoals het altijd was.

Hoe vaak zal ik hier inmiddels zijn geweest? Zeker tientallen keren. Vrijwel altijd als ik een daguitstap naar Antwerpen maak. Den Angelot is dan altijd de afsluiting van zo’n dag. Of je er nu ’s zomers komt of ’s winters, het is altijd goed toeven op het overdekte en (als het koud) is verwarmde terras. Er is een enorme keuze aan gerechten, met vaak per seizoen nog extra aandacht voor het een of ander. Heerlijk en een echte aanrader zijn de ‘mosselen van het huis’, met veel groente, tomaat en een zilte lucht die je het water in de mond laat lopen. Maar ook de vleesgerechten mogen er zijn, stoofpotjes, konijn, vlees van de grill, de voorgerechten niet te vergeten, de drank waarmee alles wordt omlijst. En 'last but not least' het personeel, aardig, vriendelijk, zeker voor vaste klanten, met een praatje op z’n tijd, handen geven. Let op, de doorgang naar het herentoilet in het middeleeuwse is pand laag, dus heren pas op uw hoofd. Maar verder: genieten geblazen, Vlaanderen op z’n best!