De kaasbroeder van Postel
Broeder Danny Caekebeke, kaasmaker, Postel.Een portret van een Vlaamse smaakmaker.
| “Ik was twintig en juist afgestudeerd als meubelmaker. Ik woonde nog bij mijn ouders in Koksijde. Een familiekennis ging een dagje uit, naar de Abdij. Dat wilde ik ook wel eens zien. We reden terug naar de kust, maar mijn gedachten gingen steeds naar de Abdij. Het was vanwege de aanblik van het gebouw, de sfeer in het kerkje, de saamhorigheid van de paters. Het was geen klassiek geval van ‘roeping’, zoals sommige paters hebben gehad. Aan de meeste mensen valt dat niet uit te leggen. Het is ook moeilijk uit te leggen."
"Ik heb, na lang aarzelen, een brief aan de abt geschreven. Een aantal gesprekken volgden, waarin hij me de intrede bepaald niet aanmoedigde. Hij vertelde heel realistisch wat me te wachten stond. Ik antwoordde dat ik het toch graag wilde proberen. Zo noemde ik het ook, ´proberen´. Lang hebben mijn ouders en mijn vrienden gedacht dat het een bevlieging was, pas na een paar jaar begrepen ze dat het me ernst was. Vooral mijn moeder was fier op me. In de familie hadden we wel een paar nonkel paters, maar die waren nooit echt een rolmodel voor me. Als jongen was ik bepaald geen heilig boontje, verre van zelfs. Maar het leven in de Abdij bevalt goed. Ik ben hier nu 22 jaar." |
 |
'Als ik om 4 uur 's ochtends in de kaasmakerij begin, zet ik graag AC/DC op.'
"In 1947 begon broeder Norbertus hier met het maken van kaas, aanvankelijk alleen voor de eigen gemeenschap van de Abdij. Zijn opvolger, broeder Pol, voerde de productie op, om ook kaas aan de buitenwereld te verkopen. Het werk was af en toe te veel voor hem alleen, en soms assisteerde ik. Tot hij tien jaar geleden van de ene dag op de andere de kap over de haag gooide. Ik werd als enige voor de kaas verantwoordelijk."
"We maken per jaar zo’n 150.000 kilo kaas. Dat is niet veel, in vergelijking met andere producenten, maar we hebben er toch een boel werk aan. Eén kaas weegt ongeveer 15 kilo en blijft gemiddeld acht maanden bij ons. Elke dag moet de kaas gedraaid worden, althans de eerste maand, en daarna toch nog altijd zo’n drie keer in de week. Kazen draaien is zwaar werk. Broeder Fons, een oude missionaris van 72 die mij soms helpt, zegt altijd: ‘In het begin doet het pijn aan je armen, maar na de driehonderdste kaas voel je niets meer.’"
"Tegen de tijd dat een belegen kaas bij ons de deur verlaat, hebben wij die meer dan honderd keer gedraaid. Voor 1 kilo kaas heb je 10 liter melk nodig. Vijftien emmers melk gaan er in elke kaas die hier ligt. We verkopen maar een heel klein deel van de kaas hier in de Abdij, veel gaat naar de grootwarenhuizen. In de rekken van de Colruyt kun je ons bijvoorbeeld vinden tussen de Affligem en de Grimbergen. Al heb je goede kans dat er niets ligt, want we kunnen vaak de vraag niet aan. Dat willen we ook niet. Op is op. Sommige mensen begrijpen dat tegenwoordig niet meer."
"De komijnkaas maken we voor de Nederlanders, die verkopen we alleen hier aan de poort van de Abdij. Ik weet werkelijk niet wat ze er lekker aan vinden. Mijn favorieten zijn de Sint-Raphaël en de kruidenkaas. Die laatste heb ik zelf bedacht. Met basilicum, tijm, tomaten, look, paprika en ajuin. Die kruiden kopen we in de buitenwereld. De kruidentuin van de Abdij is vooral bedoeld voor medicinale kruiden. Broeder Guy, de herborist, is alle dagen bezig met drankjes, crèmes, tincturen, capsules. De ginseng van Postel is wereldwijd een begrip. Ik gebruik het zelf ook, helpt goed tegen de stress. Broeder Guy wordt in het lab geholpen door drie zusters, K3 noemen we ze."
'Na het werk drink ik soms in de herberg een glas Postels bier, en onze kaas smaakt daar altijd goed bij.'
“In de kapel wordt veel gezongen, de vespers sla ik niet graag over, maar diep in mijn hart ben ik een metalfan. Van Sinterklaas heb ik Black Ice gekregen, de nieuwste cd van AC/DC. Als ik hier om vier uur ’s ochtends in de kaasmakerij begin, zet ik om wakker te worden graag een cd van Six Feet Under, van Decide of van Napalm Death op. Dat is niet echt een probleem. Er mag hier best veel. Als broeder in de orde van de Norbertijnen heb ik de gelofte van gehoorzaamheid afgelegd aan de abt, niet aan de bisschop. Met de abt kan ik het heel goed vinden."
“Als ze op de Abdij iemand vinden die beter kaas kan maken dan ik, mag hij het werk meteen van me overnemen. Maar zolang ik het van de abt moet doen, doe ik het met plezier. Het is een levendig product. Ik eet het nog altijd graag. Na het werk drink ik soms in de herberg een glas Postels bier, en onze kaas smaakt daar altijd goed bij. Als de kaas op de juiste temperatuur is, mooi van kleur en zacht van smaak, dan kan ik daar echt van genieten. Dat is mijn kaas. Onze kaas. Dan zien zelfs de luchtbellen in de kaas er perfect uit."
Door: Rick de Leeuw. Uit: "Goesting! Vlaamse smaakmakers over het goede leven."
Maak kennis met meer Vlaamse smaakmakers op www.toerismevlaanderen.nl